Eta, evidenteki, SVO neutro horren sujetua ez da galdegaia

Genioén atzo:

Juan Antonio Mogel, behin aurkezturik bere ipuinaren marko orokorra bidéz esaldi osoko SVO neutro bat (non informazio guztia dén rhematikoa), hasiko da zehazten nolákoak diren aurkeztutako personaia horiek:   

Guraso batek eukazan seme-alaba batzuk; semia zan gorputzez ondo egina, arpegi ederto ebagi ta azal zurikua; barriz alabia lepo jitatu edo makurtuba, baltzerana ta arpegi matxarduna. [Mogel, 1800 inguru] 

Eta zehazteko, hitz-ordena oso aproposa izaten dá SVO neutroa kin predikatu edo objetu rhematikoa. Mogel-en esaldian, aditzak ("... zan,,," horrek) prestatzen gaitu ki entzun edo irakurri nolákoa zen semea:   

Guraso batek eukazan seme-alaba batzuk; semia zan... gorputzez ondo egina, arpegi ederto ebagi ta azal zurikua; barriz alabia lepo jitatu edo makurtuba, baltzerana ta arpegi matxarduna. [Mogel, 1800 inguru] 

Hor dugu kasu tipiko bát on zehaztapena, non aurretik expresuki aipatutako zerbait zehaztu egiten den bidéz SVO neutroa (era berean, zehaztapenaren hitz-ordena tipiko hori, alegia SVO neutroa, berdin erabili ahal da erantzunez ki galdera explizitu edo inplezitu bat).

Eta, evidenteki, SVO neutro horren sujetua ez da galdegaia. [3167] [>>>]