Laugarren irakurketa bat (oraingoan ganik Eduardo Orduña) non gure "eŕaukon" berdin gelditzen den

Behinda atzo eta herenegun ikúsi hiru transkripzio diferente interpretátuz Irulegiko inskripzioa, gaurkoan aipatu behar dugu laugarren bat, egina ganik Eduardo Orduña an bere "Observaciones sobre la inscripción de la mano de bronce de Irulegi" (2023:544), non berriro gure "eŕaukon" hori ez den aldatzen. Horra hor:

Orduña-k zehazten duenez, transkripzio horretan inkluditzen da reinterpretazio sintaktiko bat; alegia, hitzak ez direla agertzen an ber ordena nola agertzen dirén an beste hiru irakurketak, baizik ze hitz bat agertzen dá lekuz aldatuta. Izan ere, Orduña-ren ikuspegitik, textu hori bi jardunetan idatziko zen:

1.: Kontua da ze eskuan agertzen dirá hiru lerro, aurremarkatuz hiru zeinu-lerrokada, eta ez lau, nola finean idatzi ziren, nondik Orduña-k (eta Ferrer-ek ere) ondoriozten du ze eskuko bigarren zeinu-lerrokada gaineratuko zén a posteriori. Horra nóla geldituko zen textua ondón lehen jardunketa hori (Orduña, 2023:54):

2.: Gero, bigarren ariketa batean, gaineratuko zutén bigarren zeinu-lerrokada, zein ez zen ondo kabituko an eskuko hutsunea, halan ze, Orduña-ren aburuz, "n" bat gehitu beharko zén amaieran, apur bat gorago (Ferrer ere ados dago an puntu hori), eta baita gaineratu beharko zén (hau soilik Orduña-ren ustez) hirugarren lerroko azken (ustezko) hitza ere ("akaŕi"), horrela aski nahastuz irakurketa. Hortaz, hauxe litzaké gaineratutako textu hori:

 zein goragoko transkripzioan irakurri ahal den artén ber kakoak.

Baina guretzako, momentuz, gakoa da ze azken "eŕaukon" hori ez da aldatzen. [2879] [>>>]