Kindaichi (1957): "Ōkubo Tadatoshi urges us at every opportunity to change the word order of Japanese, putting the verb near the beginning of a sentence"
Amaitzen genuén atzoko sarrera azpímarratuz ondoko hitzak on Kindaichi (1957) aipátuz Tadatoshi (1947), jarráiki atzoko dokumentua ganik Bittor Hidalgo:
• Ōkubo Tadatoshi [1909-?, Kindaichik maiz aipatzen duen hizkuntzalaria] urges us at every opportunity to change the word order of Japanese, putting the verb near the beginning of a sentence [Hyakumannin no Gengogaku [The linguistics for a million people] (Shinkōsha, 1947), pp. 143–47]. His deeply felt wish can be fulfilled if we only care to do so. (Bere sakoneko desioa bete daiteke, hala egiteko ardura badugu.)
nondik gaur hautatu nahi genukén ondo zatitxoa:
Ōkubo Tadatoshi [1909-?, Kindaichik maiz aipatzen duen hizkuntzalaria] urges us at every opportunity to change the word order of Japanese, putting the verb near the beginning of a sentence [Hyakumannin no Gengogaku [The linguistics for a million people] (Shinkōsha, 1947), pp. 143–47].
Esan gabe doa: beti ere askatasunez, beti ere kontuz, gradualki, zentzuz, tentuz,... nahi duzuena, baina berdin-berdin beti ere apróbetxatuz euskararen edozein aukera ki saiatu irábazten posibilitate expresibo potenteak (at every opportunity).
Horren inguruan, gogoratu nahi genike gure apirilaren 30eko sarrera (noiz ez genituén ezagutzen Tadatoshi-ren hitz horiek), zeinen hasiera zén honako hau:
- [3074] Eta perspektibarik ezean,...
[3102] [>>>]Genioén an #3062:
Eta hizkuntzalariek beharko lukete iluminatu euskal sintaxigintzaren bide komunikatibo hori afin itzultzaileek, zuzentzaileek, irakasleek edo edozeinek aurrera egin ahal izán erosoago.Kontua da ze, perspektibarik ezean, persegituko da edozein urrats garatzaile zein gerta litekén, ordezta apróbetxatu euskararen edozein dinamika arrén saiatu irabazten posibilitate expresibo aberatsak eta eraikigarriak.

1 Comments:
Dago zensura handia an egungo euskal kultura. Esaterako, dira ateratzen komunikabideetan bakarrik ideiak zein diren politikoki zuzenak. Denok dakigu zein diren. Ez dut ipintzen zalantzan agintea dutenen asmo ona, ordea, emaitzak dira hondamendi bat, eta ez dira konturatzeen, edo ez dute konturatu nahi. Zenbat aldiz gertatzen da bizitzan antzekorik, ezta? Nahi lagundu eta lortu juxtu aurkako emaitza. Agintariak on euskal kultura egin behar dutena da, egoa alde batera utzi, zabaldu burua eta eman aukera ki ideia berriak. Modu honetan zen indartuko euskara. Egungo eredua ez dabil. Nork ez du ulertzen hau?
Migeltxo
Argitaratu iruzkina
<< Home