Eta hizkuntzalariek beharko lukete iluminatu euskal sintaxigintzaren bide komunikatibo hori afin itzultzaileek, zuzentzaileek, irakasleek edo edozeinek aurrera egin ahal izan erosoago (2015)

Segítuz kin azken sarreretako ildoa, gogoratu nahi genuke nóla hasten genuén gure artikulua titúlatzen "Sintaxiaren norabide komunikatiboa" (Senez, 2015:186, superfizialki birmoldatua):

Hizkuntzen aurren-aurreneko helburua komunikazioa da, eta helburu komunikatibo horrek du gidatzen hizkuntzen ibilbidea era naturalean (nahiz eta bide natural hori ez den zertan izan oztoporik libre, eta ez da). Eta hizkuntzalariek beharko lukete iluminatu euskal sintaxigintzaren bide komunikatibo hori afin itzultzaileek, zuzentzaileek, irakasleek edo edozeinek aurrera egin ahal izán erosoago. 

Miren Azkarate-k (morfosintaxilaria eta euskaltzaina baita, Gramatika-Batzordeko kidea) berriki azaldu du bere ikuspegia gain kuestio kruzial hau an liburua titúlatzen "Hizkuntzen berdintasun komunikatiboa: mitoa ala errealitatea" (Mendizabal, 2014:13-28), erantzunez ki galdera eta kezka sintaktikoak zein Mikel Mendizabal ltuarte irakasleak planteatu zizkion. Azalpen horiek izanen dira gure abiapuntua afin reflexiona dezagun burúz sintaxigintza komunikatiboa. [Rubio, 2015:181-182]

Artikulu osoa (alegia gure erantzun osoa respektu Miren Azkarate-ren aipatutako artikulua) irakurri ahal duzu an:

• Sintaxigintzaren norabide komunikatiboa

Zuk zeuk ikus eta valora, irakurle, gure agintari linguistikoen argumentuak, edo hobeto esanda, euren desargumentuak, noiz saiatzen dirén argumentatzen, zeren, azken buruan, beti ibiltzen dira an kontu erlatiboki periferikoak (halanola adibidez artikuluen sorrera, zeinen tratamendua dén, gainera, oso partziala, nola argudiatzen dudan an goragoko papera), gabén sartu an muina on kuestioa: zergátik ez dirá aipatzen an euren ustezko ziklo linguistiko hori hiru hitz-ordena hauek: OSV, OVS eta VOS?). [3062]