Báditugu bi ordena neutro tipiko: bata (SOV) orokorki kontextualagoa, esperogarriagoa, gutxio potentea; bestea (SVO) akontextualagoa, gutxio esperogarria, zehaztaileagoa, potenteagoa

Hala ere, gaur egun ez da onartzen euskararen SVO hitz-ordena neutroa (onartzen dira zenbait salbuespen zein ez diren aztertzen, ez izendatzen), noiz eta ordena hori dén euskararen funtsezko hitz-ordena bat, ezin beharrezkoagoa adibidez an idazki informatiboak, didaktikoak, elkarrizketak,... agerian utziz gure gramatikarien prespektiba-falta ezin kaltegarriagoa.

Baina, diotena diotela, eta egiten dutena egiten dutela, báditugu bi ordena neutro tipikoki: 

• bata (SOV) orokorki kontextualagoa, esperogarriagoa, gutxio potentea hala an kantitatea nola an eraginkortasuna, 

• bestea (SVO) orokorki akontextualagoa, gutxio esperogarria, zehaztaileagoa, potenteagoa hala an kantitatea nola an eraginkortasuna.

Saia gaitezen ematen adibide moduko batzuk: 

• Israel-ek Gaza bonbardatu du (SOV, kontextualagoa, esperogarriagoa, nolabait esán "obvioagoa")

• Israel-ek bonbardatu du Italia (SVO, akontextualagoa, gutxio esperogarriagoa, zehaztaileagoa, nolabait esán "gutxio obvioa")  

eta irekiagoa:

• Israel-ek bonbardatu du Italia, Txekia eta Herrialde Baltikoak (SVO, akontextualagoa, gutxio esperogarriagoa, zehaztaileagoa, nolabait esán "gutxio obvioa" eta potenteagoa)   

SVO ordena neutroari uko egitea, SVO ordena neutroari bere izaera propioa ez ematea (nola egiten den) dá... ez soilik ezbidea, baizik ere ezbide guztien ama eta aita. [3181]