Forma diferenteak, posizio diferenteak eta are kasu diferenteak an osagarri konparatiboa
Atzokoan amaitzen genuén gure idazkitxoa aipátuz "ezik" forma konparatiboa, zein ez litzakén baizik ezetza an kasu partitiboa (bitarten "ezen" litzakén ezetza an kasu inesiboa):
"ze", "zein", "zeinda", "ezi", "ezik" konparatiboak: denak ere, euskara hutsa.
Azkue-k eskaintzen dizkigú "ezik" horren adibide pare bat an bere "Gipuzkera osotua" (1935:72):
- Lenago geiago aipaízen zire ezik orai (orai baino gehiago aipatzen ziren lehenago)
- Obro ezik nik (nik baino gehiago, nik bino obro)
Bestre alde batetik, aurkitu ahal dugú "bezik" konparatibo burulehena, nola ikusten genuén an ondoko sarrera:
Gaurkoan hona ekarri nahi genuke opari linguistiko zahar bat (ikus #273), gogoratuz ondoko erabilera hau (obvioki, noizbait oparitutakoa), non "bezik..." erabitzen dén kin zentzu konparatiboa eta precediendo al término de comparación (antzera nola beste batzuetan "baizik..." = "ezik..." = "ezen..." = "eze..." = "ze..." = "zein..." = "zeinda..."):
bezik (R-uzt-vid ap. A). (Precediendo al término de comparación). "Mitilari txikiago bezik aitari, al muchacho menos que al padre" A. [OEH]Jakina, hori da harribitxi bat zein, berdin nola harribitxi (ia) guztiak, landu behar den.
eta baita ondoko adibide zaharra ere ("Refranes y sentencias", 1596), non dugún "baxen" buruazkena kin (bere aurreko) osagarria an genitiboa ("atorren"):
- Atorren baxen urrago narrua. (RS, 281)


1 Comments:
Azkue dixit,
Migeltxo
Argitaratu iruzkina
<< Home