Báda hirugarren ezaugarri bat an japoniera zein dún ahultzen haren kontrol expresiboa gain diskursoa: euren hitzen tonalitatea

Orain gutxi genioén ze:

• [3100] Japonieran, gainera, bádira beste kontu batzuk zein dúten areagotzen arazo komunikatibo buruazkena, halanola adibidez hitzen luzera

Laburbilduz, arazo komunikatibo buruazkena oinarritzen da an ordena antiinformatiboa on sintaxi buruazkena, non, orokorki, ematen dirén lehendabizi osagarriak eta soilik gero osagarri horien referentzia sintaktiko-semantikoak (euren buruak), halan ze osagarrietako informazio tipikoki rhematikoenak (xehetasun informatiboki eta expresiboki esanguratsuenak, nahiz ez oinarrizkoenak) galduko duté euren indar interpretatibo-expresibo gehiena baldin osagarria izán minimoki luzea (printzipioz, burubako osagarriak, zein dirén unitate inkoherenteak, ez lirake izan behar handiago ze 7-8 silaba: ikus #376). Horrek arras ahultzen dú diskurso buruazkena respektu diskurso burulehena, non, oso ezberdinki, sintagmak kateatu eta konbinatu ahal dirén koherenteki, an modu potente-irekia, prestatuz bukaerako pindarra, non kokatuko dén esaldiko elementu rhematikoena, esanguratsuena, non kargatuko dén esaldiko indar eta entonazio bereziena.

Aurreko hori dá oinarrizko arazoa, arazo nagusia, arazo estrukturala, eta japonierak, sintaxi buruazken zurruna izanki, bádu arazo hori an bere potentzia maximoa (hor, garatu behar dirá aukera progresibo irekiak, nola adibidez SVO aukera). Gainera, arazo estruktural hori areagotzen da noiz aukerako hitzak dirén luzeak (ikus goragoko #3100), nola, antza, gertatzen dén kin japonierazko hitz patrimonialak (Yamato hitzak): kontua da ze, hitz luzeagoak erabilita, 7-8 silabako kreditu buruazken hori azkar hustutzen da.

Harago, Kindaichi-ren libururan sugeritzen zaigu japonieraren hirugarren ezaugarri bat zein lúken areago sakonduko hóri arazo expresiboa on japoniera: (Yamato) hitzen tonalitatea:

Although the Yamato words are exceedingly elegant, they are too weak to express strong emotions like anger, distress, and jealously. The Yamato words lack elements that express such accents, but a strong emphasis can be attained by using Chinese character words. Through the simplicity and strength of these words, we can express human emotions effectively. [Sakutaro an Kindaichi, 1957:41-42]

Saia gaitezen azaltzen nóla ikusten dugun puntu hori: Txinera da hizkuntza bat sakonki tonala, non silaba batean bereiztu ahal diren 4 tonu ezberdin, bakoitzak sortuz esangura diferenteak (bide batez esán ze, horrela, txineraren hitzak oso laburrak izan ahal dira). Japonierak, aldiz, ez du halako tonalitate konplexurik, baina bai hitzen mailako tonalitate bat, non bi hitz morfologikoki homofono ezberdindu ahal dirén aráuz euren tonu-profil diferentea (adibidez goitik beherakoa, edo behetik gorakoa). Zehaztu behar dugu ze tonua ez litzake enfasia, areago tonu-profil horrek baldintzatuko luké enfasiaren aukera, zailduz enfasien erabilera an japonieraren hitz patrimonial horiek (The Yamato words lack elements that express such accents,...). Aldiz, japonierak txinerako maileguak hartzean, haien jatorrizko tonu txinoa desagertuko litzake (ez luke tonua mailegatuko), eta hitz horietan japonierazko tonurik ez dagoenez, nahierara enfatizatu ahalko lirake, askatuz hitz horien enfasi-aukerak (..., but a strong emphasis can be attained by using Chinese character words.).

Hortaz, hitz horietan enfasia posible litzake, baina gogoratu behar dugu ze enfasi horien efektibitatea berdin baldintzaturik jarraitzen du ganik hitz-ordena buruazkena. Esan nahi baita ze, nahiz goragoko aipuan esaten den ze...

Through the simplicity and strength of these words, we can express human emotions effectively. [Sakutaro an Kindaichi, 1957:41-42]

hor, gure ikuspuntutik, argiki zehaztu beharko litzake ze, nahiz tonubako hitz mailegatu labur horietan enfasi prosodikoak libreki eman ahalko ziren, enfasi horien interpretazioa berdin baldintzatua geldituko litzake ganik estruktura buruazkena, halan ze halako enfasiak soilik funzionatuko dira an expresio laburrak, sinpleak, izanki enfasi gutxi-prestatuak, ondo bapatekoak, oso gordinak, oso gutxi landuak, zeren kontrako kasuan, sintaxi buruazkenak eginen luké bere ohiko lan ahultzailea, helduz inkluso harik inulermena ere (ez soilik expresio ahulagoa, baizik ere inulermena), zein den porrot komunikatibo maximoa.

Hortaz, báda hor hirugarren ezaugarri bat an japoniera zein dún ahultzen haren kontrol expresiboa gain diskursoa: Yamato hitzen tonalitatea, zein gehitzen zaion ki funtsezko arazo buruazkena eta Yamato hitzen luzera. [3105]