Zinez, SVO neutroa ez onartzea apélatuz ki derrigorrezko interpretazio fokala an sujetua, iruditzen zaigu gehigikeria itzela, zein soilik den sostengatzen an gogo itsua on gramatikari batzuk zein, antza, ez diren kapazak ikusten euskararen beharrak, ezta ere euren soluziobide aski errazak

Amaitzen genuén gure atzoko sarrera emánez honako adibideok:

Saia gaitezen ematen adibide moduko batzuk: 

• Israel-ek Gaza bonbardatu du (SOV, kontextualagoa, esperogarriagoa, nolabait esán "obvioagoa")

• Israel-ek bonbardatu du Italia (SVO, akontextualagoa, gutxio esperogarriagoa, zehaztaileagoa, nolabait esán "gutxio obvioa")  

eta irekiagoa:

• Israel-ek bonbardatu du Italia, Txekia eta Herrialde Baltikoak (SVO, akontextualagoa, gutxio esperogarriagoa, zehaztaileagoa, nolabait esán "gutxio obvioa" eta potenteagoa)   

SVO ordena neutroari uko egitea, SVO ordena neutroari bere izaera propioa ez ematea (nola egiten den) dá... ez soilik ezbidea, baizik ere ezbide guztien ama eta aita.

non SVO ordenaren defektuzko interpretazioa izan behako litzakén neutroa (sujetua ez da fokutzat hartu behar salbu noiz existitzen den kontextu argirik horretarako). 

Bide batez, gaztelaniaz ere antzera gertatzen da, izan ere gaztelaniaz ere halako esaldi batean sujetua izan liteké fokua (jarriz indar prosodiko berezia gain sujetua):

Israel ha bombardeado Italia.

baina defektuz, esan nahi baita ez bada arrazoi kontextual argirik, interpretatuko dugu esaldi neutroa (adibidez an titular bat), eta ez kin sujetu fokalizatua. Normalean, sujetua berezik fokalizatu nahi izanez gero, idatziko litzake honela:

Italia bombardeada por Israel.

Eta euskaraz ere, sujetua fokalizatu nahi izanen gero, normalean euskara batuan jarriko litzaké:

Italia Israel-ek bonbardatu du.

eta euskara batu progresiboagon jar liteké:

Italia bonbardatua ganik Israel.

Azken horretarako, ez dugu arazo berezirik ikusten salbu ohitura pixka bat (eta sostengu pixka bat).

Zinez, SVO neutroa ez onartzea apélatuz ki derrigorrezko interpretazio fokala an sujetua, iruditzen zaigu gehigikeria itzela (eta, zer esanik ez, ezbide galanta), zein soilik den sostengatzen an gogo itsua on gramatikari batzuk zein, antza, ez diren kapazak ikusten euskararen beharrak, ezta ere euren soluziobide aski errazak (kin gogo pixka bat). [3182]