Bá al da adibide argirik non "ho" moduko demostratiboren batek (nola dén "(h)ori") erakusten duen halako bikoiztasun formal hori artén "(h)o-" noiz arítu nola izenorde beregaina eta "-ko-" noiz joán postpositiboki-atxikia ki izena?

Genioen atzo:

Ikusi dugu an aurreko sarrerak nóla tipikoki proposatzen dén "-h... > -k..." ibilbide fonetikoa noiz "h"-z hasitako osagai bat atxikitzen den nola bigarren elementua an konposizioa edo derivazioa (EHHE, 2019, zuzendua ganik Joseba Lakarra eta koordinatua ganik Julen Manterola). Horrá beste adibide bat aterea ti EHHE:

Bigarren osagaia -kor ( < *-hor) atzizkia izan liteke, *ahakor > ahakar asimilazioz,... [EHHE, 2019]

Bai, dá beste adibide bat non proposatzen ber evoluzio fonetikoa zein proposatzen ari garen an:

*-ho > -ko (ikus adibidez #2959)

zein ez litzaken baizik evoluzio horretako beste kasu bat.

Gure kasu partikular honetan, abiapuntuko "ho" hori litzaké jatorriz hurbileko erakusle beregain bat, zein, noiz postpositiboki elkártu kin izenak ("-ho"), bihurtuko zén "-ko". Baina, bá al da adibide argirik non "ho" moduko demostratiboren batek (nola dén "(h)ori") erakusten duen halako bikoiztasun formal hori artén "(h)o-" noiz arítu nola izenorde beregaina eta "-ko-" noiz joán postpositiboki atxikia ki izena?  [2972] [>>>]