Akaso gehitu litezké "ne" edota "en" preposizio genitiboak ere: praktikak esanen
Aurreko sarreran komentatzen genuen nóla hizkuntza alemanean existitzen
dirén estruktura ezberdinak ki eman ideia genitiboa, bi burulehen eta bi
buruazken. Euskaran beharko genuke aukera burulehenik.
Izan ere, behin baino gehiagotan mintzo izan gara orrialdeotan burúz arintasun fonetikoa on "e-" partikula genitiboa, zein, izanik ere harribitxi bat, akaso batzutan eskertulp litzaké presentzia fonetiko sendoagoa.
Aukera sendoagoetan sartzen dá, jakina, "on" preposizio genitiboa, zeintaz mintzatu garen berriki hemen, baina baita konsidera litezké "(n)e" edo "e(n)" aukerak ere (ikus sarrera hau), zein ez liraken baizik "e" bera baina behin fonetikoki gorpuztuagoa kin "n" tipikoki genitibo bat.
Orain dela gutxi hitz egin dugu burúz "e" arina (zein aplikatuko litzake bereziki ki osagarri burulehenak) halanola ere burúz "on" sendoagoa (orokorra), eta akaso "ne" edota "en" sendoagoak ere gehitu litezke ki azken aukera genitibo hori afin erabil daitezen noiz nahi den. Praktikak esanen. [426] [>>>]

1 Comments:
"Ze" partikula interrogativotik derivatu badira "eze" konjunktioa, eta bere forma abreviatua "ze", eta "zein" izenorde relativoa, zergatik ezin da derivatu "no" partikulatik "eno" edo "noin" prepositio genitivotzat, edo euren forma abreviatua "no"?
luis lauzirika
Argitaratu iruzkina
<< Home