Iruditzen zaigu ze ber konklusioa aterako jakun baldin mintzatuko bagina burúz sizilieraren komunikazio-metodoa respektu japonierarena

Amaitzen genuen atzo esánez:

Egin ahal da ezikusiarena, baina ez dago konparazio posiblerik artén etengabeko komunikatibitatea on italieraren erabiltzaileak (tipikoki ondo landua eta ederki atondua kin gainezkako expresibitatea, ederki markatuz unitate ritmiko-semantikoak bidéz stress accent sendoak barnén estruktura progresiboa) eta japoniarren komunikatibitate telepatiko moduko hori (inkoherentziak baldintzatua, hala informatiboki nola expresiboki, barnén estruktura hertsiki buruazken bat kin efektu areagotuak: ikus #3114). 

Are esan geinke ze bata da bestearen kontrapuntua, bestearen antipoda komunikatiboa, dira beltza eta zuria, diferentzia begibistakoa, evidentea, ezin ukatuzkoa.

Eta komentatzaile batek galdétu:

Italiera ala siziliera?

Gure experientzia an irla siziliarra garatzen ari dá an leku publikoak, hiri erlatiboki handiak, leku turistikoak, edota ikusiz telebista, eta entzunez telebista horretatik hemengo Asanbladako (Parlamentuko) politikoak (zuzenean transmititzen dituzte sesioak), entzunez turisten konversazioak an ibilbide tipikoak (batzuetan, denbora erlatiboki luzez), entzunez gazteak an kaleak,... eta esan behár ze entzun dugú oso-oso nagusiki italiera, argiki italiera (eta batzuetan, dakigunez, aski ulergarria), gozatuz talde ritmiko-semantiko bakoitza an euren etengabeko erakustaldia on komunikatibitatea. 

Batzuetan (gutxitan), bestalde, entzun ditugu zenbait esakera edo hizketa zein ez ziren argiki italiera (kin erlatiboki "-u" bukaera gehiago), eta iruditzen zaigu ze, itxura guztien arabera, lehengo ber konklusioa aterako jakún baldin mintzatuko bagina burúz sizilieraren komunikazio-metodoa respektu japonierarena. Oso antzera ere, bata izanen litzaké bestearen kontrapuntua, bestearen antipoda komunikatiboa, antzera izanen liraké beltza eta zuria, diferentzia begibistakoa, evidentea, ezin ukatuzkoa. Nahizta, jakina, begiak itxi ahal diren. [3119]