Egin ahal da ezikusiarena, baina ez dago konparazio posiblerik artén etengabeko komunikatibitatea on italieraren erabiltzaileak (tipikoki ondo landua eta ederki atondua kin gainezkako expresibitatea) eta japoniarren komunikatibitate telepatiko moduko hori

Aurreko sarreretan egon gara komentatzen...

... ondoko deskripzioa ganik ingles bat (publikatua an prensa eta aipatua an Miller, 1977):

"Until the day I die, I will never understand why the Japanese use that method of communication of theirs, that method of communication that resembles mental telepathy, accompanying it with only a few words." [aipatua an Miller, 1977:32-33]

Ondoren, egunkari japoniarrak ematen dú ondoko iritzi editoriala (... then added the following editorial opinion..., jasoa an Miller, 1977, ikus #3087):

Yes certainly,... [aipatua an Miller, 1977:32-33]

Kontua da ze, kasualki, egunotan aurkitzen naiz an Sizilia, non entzuten nagoén italiera an era guztietako erabilerak, eta guztiz begibistakoa da diferentzia artén "metodo komunikatiboa" on italiarrak eta "metodo komunikatiboa" on japonesak, zinez diferentzia abismala, siderala. 

Egin ahal da ezikusiarena, baina ez dago konparazio posiblerik artén etengabeko komunikatibitatea on italieraren erabiltzaileak (tipikoki ondo landua eta ederki atondua kin gainezkako expresibitatea, ederki markatuz unitate ritmiko-semantikoak bidéz stress accent sendoak barnén estruktura progresiboa) eta japoniarren komunikatibitate telepatiko moduko hori (inkoherentziak baldintzatua, hala informatiboki nola expresiboki, barnén estruktura hertsiki buruazken bat kin efektu areagotuak: ikus #3114). 

Are esan geinke ze bata da bestearen kontrapuntua, bestearen antipoda komunikatiboa, dira beltza eta zuria, diferentzia begibistakoa, evidentea, ezin ukatuzkoa. [3118]