Atzoko forma horiek ("daraut", "daraust") dirá sintetikoak, ez-laguntzaileak

 Egin nahi genituzke zenbait prezisio burúz atzoko formak (ikus beherago) eta euren evoluzioa:

Amaitzeko, ohartarazi ze forma datibo horietan, 3. personak ez dirá "-(t)sio", baizik "-(t)so", antzera nola aldaera ez-indartua dén "-(k)o" eta ez "-(k)io".

Lehen kontua (eta gaurko kontua) da ze forma horiek dirá sintetikoak, ez-laguntzaileak. Gero, "*eraun" aditz sintetikoa hasiko zén erabiltzen nola laguntzaile aktibo tripersonal indikatiboa, hartuz "de-" hasiera an "deraut" formak:

• da-ra-u-(k)o / da-ra-u-(t)z-o → d-e-ra-u-(k)o / d-e-ra-u-(t)z-o

Mendebaldean (akaso Gasteiz alde horretan) forma horiek jada hartua izanen zutén euren forma higatua (ikus #3026):

• d-e-u-(k)o (sg) / d-e-u-(t)z-o (pl)
  

eta alde horretan, nonbait, joanen zirén desagertzen (deserabiltzen) forma objetu-singularrak (nola "d-e-u-(k)o": ikus #3025 edo #3027), zeinen lekua joan zen okupatzen ganik forma pluralak, zein, bidéz analogia kin "-tso" erako aditz zaharrak, bihurtu zirén eurak ere "-tso" formak, an "*eraun" aditzaren erabilera guztiak (laguntzaileak eta sintetikoak ere: ikus #3016): 

• d-e-u-(t)z-o (pl) → d-e-u-ts-o (sg/pl)
  

zeinen erabilera zén konpatiblea kin objetu-singularrak eta pluralak (sg/pl). Nonbaiten, akaso marginalki gerta zitekén "derautzo  → derautso  (finean → deutso)".  

Gero, noiz forma horiek joan ziren hedátzen ki mendebaldeko alde ezberdinak, hizkera batzuetan gelditu zirén erabilera mixto horiek ("deutso" sg/pl), baina beste batzuetan garatuko zirén forma plural berriak, aplikatuz betiko "z(a)" pluralgilea an amaiera ("deutso-z"). Bihar gehiago. [3032]