"I was left with the disagreeable but distinct impression that Japanese is no match for foreign languages." (kazetari japoniar baten aipua an Miller-en liburua, 1977)

Genioen herenegun:

Egin ahal da ezikusiarena, baina ez dago konparazio posiblerik artén etengabeko komunikatibitatea on italieraren erabiltzaileak (tipikoki ondo landua eta ederki atondua kin gainezkako expresibitatea, ederki markatuz unitate ritmiko-semantikoak bidéz stress accent sendoak barnén estruktura progresiboa) eta japoniarren komunikatibitate telepatiko moduko hori (inkoherentziak baldintzatua, hala informatiboki nola expresiboki, barnén estruktura hertsiki buruazken bat kin efektu areagotuak: ikus #3114). 1

Are esan geinke ze bata da bestearen kontrapuntua, bestearen antipoda komunikatiboa, dira beltza eta zuria, diferentzia begibistakoa, evidentea, ezin ukatuzkoa.

Hortaz, ikus daigun ondoko hitzak ganik kazetari japoniar bat, jasoak an Miller-en liburua (1977):

An Asahi newspaper correspondent who collected data on the International Military Tribunal said: "Hearing the speeches in Japanese by Japan's defense counsel and those in foreign languages in the same setting, I was left with the disagreeable but distinct impression that Japanese is no match for foreign languages." [Miller, 1977:33]

Alegia, kazetariak diosku ze gelditu zen kin inpresio desatsegina baina argia ezen japonierak ezin duela lehiatu kin beste hizkuntza horiek. 

Edo herenegun (eta gorago) genioenez, sinpleki ez dago konparatzerik japonieraren teknologia eta metodo komunikatiboa eta, adibidez, italierarena. [3120]