asteazkena, azaroa 30, 2022

Erabiltzen al zen "-ko" atzizkia an akitaniera? Eta hala bazen, nóla? Zéin zentzutan?

Ari gara ahots-goran reflexionatzen gain sorrera on "-ko" sufijoa, zeintaz gogoratu nahi dugun ze Domene-k (2011), jarraituz ildo bat zein konsidera liteken literatura horretako ildo nagusia, zioén hau (ikus hemen):

El sufijo de genitivo locativo (G1) es -ko, que utiliza el sufijo -ta- en la EMN indefinida, como los casos locativos, y procede por adstrato del sufijo celtiberico -co- (Conterbia-co-m = 'los de Contrebia ', Lutia-co-s, etc.) [Domene, 2011:134]

 Domene-k (2011), beherago, orobat zioén hau:

En efecto, el sufijo (...) -ko sustituyó al antiguo sufijo -tar en los apellidos y en los gentilicios, aunque el significado del sufijo -ko es más amplio que el del sufijo -tar y este último es un sufijo derivativo. [Domene, 2011:134]

Hortaz, aráuz Domene, momenturen batean "-ko" hasiko zén erabiltzen euskaraz, ordézkatuz "-tar", baina, zéin momentu izan zitekén hori?

Horrekin lotuta, galdera bat: erabiltzen al zen "-ko" atzizkia an akitaniera? Eta hala bazen, nóla? Zéin zentzutan? Jarraitukó. [1825] [>>>]

Etiketak: ,

1 Comments:

Blogger Josu Lavin said...

Domene honek ignorant supinoa emaiten du.

asteazkena, azaroa 30, 2022 11:44:00 AM  

Argitaratu iruzkina

<< Home