Bá al zen "-ko" atzizki diminutiboa an iberikoa?

Josu Lavin-ek galdetzen zuén atzo:

..., eta Cantabriaco -uco atzizquia?

Eskerrik asko zatio zure galdera, Josu, zeini erantzungo diogun noiz jasotzen dugún Ollé-ren liburua titúlatzen "Los sufijos diminutivos en castellano medieval" (1962), zein eskatu dugun. Bestalde, bilaketa batzuk eginez, topatu dugú Ollé-ren liburuko ondorengo pasartea gain "-ico", aipatua le (ikus [1817] = "le..." = "ganik...") Francisco Gómez hemen (an bere "Vigencia diacrónica y actual del sufijo -ico" (2014) :

El origen vasco ha sido propuesto por Cejador, para quien -ico procede "del éuskaro -ko con -i temática, ..." (...) ..., la opinión de Cejador merece ser considerada, pues el vasco posee, en efecto, un sufijo -ko, (...) como sufijo diminutivo (zatiko, mutiko, aitako, etc). (...) ... ; la existencia de un sufijo diminutivo vasco en -ko; el testimonio de la mayor densidad inicial de -ico en aragonés (como sigue ocurriendo) que en otras zonas peninsulares, {323) // los tres hechos parecen delimitar, si bien de forma vaga, una zona propia o caracterfstica del sufijo.

Esan daigun ze guk ez dugu ezagutzen "-ík" sufijo diminutibo hori (aztertuko dugú Rohlfs-en referentzia), baizik soilik "-(r)ik" partitibo-ablatiboa, zein, printzipioz, ez dugun lotzen kin esangura diminutiboa. Edonola ere, interesgarria iruditzen zaigú Ollé-ren referentziá ki egungo erabilera-esparrua on "-ico", zeintaz aurkitu dugún ideia aproximatu hau (ikus adibidez hemen):

Ikusten dugunez, erabilera hori heltzen da ondo haratago zein gaur egungo Aragoialde osoa, halako modutan ze, Ollér-en bidetik, akaso erlaziona liteké "-ico" atzizkiaren erabilera kin area akitano-iberikoa (neurri batean bederen), nahizta erabilera hori agian errazago lotu litekén kin influentzia bat ganik aragoiera gain bere hegoaldeko area, izan ere antzematen baitira halako goitik beherako influentzia-areak. 

Edozein kasutan ere, galde liteké: Bá al zen "-ko" atzizki diminutiboa an iberikoa? [1830] [>>>]