Emaitza hori ez da oso hurbilketa fina ki evidentzia enpirikoa

Amaitzen genuén atzoko sarrera adíbidetuz nóla konputatuko litzaken hóri kostu memoristikoa ki prozésatu SOV, orobat kalkulatuz kostu hori an beste 5 ordena posibleak artén S, O eta V (an eredua ganik Ferrer-i-Cancho, 2014):

Adibidez har daigun SOV: hor batu beharko genuke hóri distantzia artén V eta S, zein izanen litzakén 2, zeren tartean dagoén beste dependente bat: O, kin-eta distantziá artén V eta O, zein izanen litzakén 1 zeren tartean ez dagoen batere dependenterik, halan ze, bide beretik:

• Ordena aditzlehenak (VSO, VOS): D1 = 1 + 2 = 3
  

• Ordena aditzerdikoak (SVO, OVS): D2 = 1 + 1 = 2

• Ordena aditzazkenak (SOV, OSV): D3 = 2 + 1 = 3
  

Ikusten denez, minimotuz kostu hori, aditzerdiko ordenak gailenduko liraké gain aditzlehenak eta aditzazkenak, zeinen memori kostua litzakén minimoa (2) respektu beste lau ordenak (3). Interesgarriki, funtzio horrek, berez, ez du ezberdintzen artén SVO eta OVS.

Beste adibide baterako, har daigun SVO, non V eta S elkarren ondoan dauden (distantzia = 1), berdin nola V eta O (distantzia = 1), halan ze hitz-ordena horren memori kostua litzaké: 1 + 1 = 2.

Funtzio horrek ez soilik ez du ezberdintzen artén SVO eta OVS, nola genioen atzo, baizik ze, bestalde, ez du ezberdintzen artén beste lau ordenak (alegia, VSO, VOS, SOV, OSV), zein, irizpide horren arabera, izanen lirakén berdin efizienteak ti ikuspuntu memoristikoa, lauak ere berdin.

Hor, adibidez SOV, zeinen munduko maiztasuna izan dén eta oraino dén altuena (nahizta, dakigunez, diakronikoki jaisten ari den, halan ze VO jada bihurtu dén maizkoagoa zein OV), eta OSV, zeinen maiztasun erlatiboa hurbiltzen den ki zero, biak ere agertzen dira kin ber memori kostua an euren prozesamendua ganik jendakiak. Izan ere, funtzio horretatik lortuko genituzké honako lehentasunak artén hitz-ordenak:

SVO = OVS > SOV = OSV = VSO = VOS

noiz, askoz egokiago, espero behar genuken ze horiek 3 ordenak non sujetua agertzen den ondórenda objetua (OVS, OSV eta VOS) izan litezén zailagoak (orokorki prozesagaitzagoak) zein beste hiru ordena posibleak (non sujetua kokatzen dén aurrerago zein bere objetua: SOV, SVO eta VSO). Laburbilduz, esan behar dugu ze funtzio hori (eta bere emaitza) ez da oso hurbilketa fina ki evidentzia enpirikoa. [1396] [>>>]