Hala "-t-" nola "-k-" horiek izanen liraké berdin epentetikoak
Jarraituz kin aurreko egunetako haria, J. Oregi-k (1972:359) beste artikulu batean ("Otxoa-Arinen 'Doctrina' - (1713)") komentatzen ditú hain justu Otxoa-Arinen adizkiak (1713ko gipuzkera), zeinen artean agertzen jakún ondoko formak (ezkerrekoak dirá oraingo batukoak, eta eskuinekoak orduko gipuzkerakoak):
- hark haiek hari dirautza
- guk haiek guri dirauzkagu
non "dirauzkagu" agertzen zaigún ordezta "dirautzagu", zein izanen litzakén regularragoa respektu "dirautza"; nahiz beste ikuspegi batetik akaso esan liteke ze agertzen zaigú "dirautza" ordezta "dirauzka", zein litzakén regularragoa respektu beste forma batzuk nola "dirauka" edo "dirauko" singularrak (ikus sarrera hau).
Gure analisian, hala "-t-" nola "-k-" horiek izanen liraké berdin epentetikoak. [1802] [>>>]Etiketak: aditza, k/t epentetikoak, Oregi, singularra/plurala

1 Comments:
zaizkio erraitekotz Leizarragak hauek erabiltzen ditu:
zaizkio, zaizko, zaizka eta zaitza
dizkio erraitekotz:
drauzkio, drauzka, drautza
daduzka erraitekotz:
dadutza
Adeitsuki
Argitaratu iruzkina
<< Home