Hizkera zentraletan: derauo > dirauo > diuo > dio

Aurreko sarreretan ikusi dugu nóla ekialdeko "hark hura hari dio" forma atera ahal dén tikan "hark hura hari derauo" regularra:

• derauo > deraio > dereio > derio > deio > dio

eta beste sarrera batzuetan ikusia dugu nóla mendebaldeko "hark hura hari deutso" forma deriva zitekén ti reinterpretazio singularra on "hark haiek hari derautzo > de(ra)utso" (zeinen singularra dén "hark hura hari derauo"):

• derautzo > deutzo > deutso

Ikus: 

• [1874] ... non, gure analisian, "deutso" singular horren jatorria izanen litzaké justuki "de(ra)utzo" plurala, reinterpretatua nola singularra

Horrek guztiak sugeritzen dú batasun handia an euskal aditz laguntzaile tripersonalak, zeinen azalpenean ez genuken behar "eutsi" erroa, eztare akaso "*nin" erroa baldin azaldu ahal bagenu nóla atera ahal dirén "dio" formak an hizkera zentralak, zeinentzako proposa litekén aproximazio hau:

• derauo > dirauo > diuo > dio

nahizta ibilbide hori adostu beharko zen kin evidentzia enpirikoa. Horretan saiatuko gara an ondorengo sarrerak. [2033] [***] [>>>]