Akaso ezin da dena batera egin, eta joan behar da gradualki

Zioen atzo Txopi-k:

Nik jarriko nuen denak singularrez. Alde batetik geyo xinple eta bestalde geyo motz.

Dudagabe, hori ere aukera bat da. Horren inguruan, ikus ondorengo pasartea on gure idatzia titúlatzen "Buruz hizkuntzen garapen sintaktiko-diskursiboa" (an "Hizkuntzen berdintasun komunikatiboa: mitoa ala errealitatea?", Mikel Mendizabal, 2014:109):

Estruktura sintaktiko horretan aurreratu egiten da aditz laguntzailea (...zein dúten jartzen...) ki adíerazí ergatibitatea on bere aurreko sujetu aktiboa. Esan nahi baita ze:

..., dira kode konventzionalak zein dúten jartzen hegoak ki komunikazioa...

dá berdin nola:

..., dira kode konventzionalak zeinek jartzen dituzten hegoak ki komunikazioa...

zein ez den ibiltzen hain ondo nola lehenengoa (eta, jakina, hain ondo ez dabilena, ez da erabiltzen). Artikulu horretan, hauxe nioen burúz erabilera hori (2014:108):

Horrela, "zein" erlatibo monosilabikoak izan leike funtzio ergatiboa ere. Bestalde, holako kasuetan, noiz laguntzailea aurreratzen zaión ki aditz nagusia (hala nola ki bere objetua), bereziki interesgarri dateke aditza singularrean ematea (nahizta objetua plurala izan), zeren hiztunak, aditz laguntzailea emateko puntuan, akaso ez du oraindik guztiz erabaki bere objetuaren numeroa.

Artikulu hartan erabili genuén objetu-konkordantzia singularra noiz ere aditz perifrastiko bat aurreratzen zitzaion ki bere objetua. Aukera ona da baina, akaso ezin da dena batera egin, eta joan behar da gradualki. [888] [>>>]