... una mutilación importantísima... (Gili y Gaya)
Duela gitxi, kasualitatez, ezagutu dut liburu bat zeinekin, hasieratik bertatik, iritsi baitut sintonia handia: "Curso superior de sintaxis española", idatzia ganik Samuel Gili y Gaya, zein izan zén akademikoa on gaztelania. Liburua delicatessen bat da, non autoreak erakusten duén sensibilitate linguistiko bat zein ez den ohizkoa an gure egunak.
Adibidez, dio Gili y Gaya-k:
Adibidez, dio Gili y Gaya-k:
Toda forma de expresión es signo de algo, tiene un valor significativo. Este algo de lo cual son signo las conjunciones coordinantes y subordinantes está tan enraizado en el pensamiento del hombre culto, que sufriríamos una mutilación importantísima en la expresión si nos viésemos reducidos a las meras oraciones yustapuestas, o si desapareciesen los matices que separan la unión paratáctica de la hipotáctica. [245-246, cuarta edición, 1954]
Bai, horixe litzaké: una mutilación importantísima.
Bestalde, gogoratu nahi genuke ze, báda ordena bat (ordena regresiboa) zeinekin, orohar, nekezago kodifikatzen eta deskodifikatzen dirén
osagarri menderatuak, direlarik perpausak edo ez. Edo nahiago bada:
báda ordena bat (ordena progresiboa) zeinekin errazago kodifikatzen eta deskodifikatzen dirén osagarri menderatuak, direlarik perpausak edo ez.
Etiketak: diskursoa, garabideak, Gil y Gaya
