Amaitzen genuén atzoko sarrera esánez ze:
Ikusi ahal denez, existitzen dira duda handiak gain egiatasuna on hipotesi hori (errekurtsiorako gaitasun hori soilik hizkuntzazkoa eta soilik gizakiona), zeintaz honako hau komentatzen genuén an #3069:Zinez ez dugu ulertzen zéin den interesa on halako hipotesiak an gure azterketa (the only uniquely human component) noiz ez dugun behar halako bakartasunik ki ulértu hizkuntzen funtzionamendua.
Galduta gaude, guztiz deszentraturik, iparra galduta.
Hauser/Chomsky/Fitch (2002) halako hipotesiak egitean mugitzen ari dira an area mugikorrak on hipotesi nekez kontrastagarriak, zein, gainera, dirén (ia) irrelevanteak ki gure saioa on enténditu hizkuntzen funtzionamendu reala. Ikus Hauser-en ondoko pasartea an bere artikulua titúlatzen "On obfuscation, obscurantism, and opacity: evolving conceptions of the faculty of language" (2010):
The response
to my paper on the evolution of the language faculty with Chomsky and Fitch
(2002) has left me in a similar state. Sometimes I think, based on the confusion
surrounding our paper, that we must have been speaking an utterly foreign
language. At other times, paraphrasing one of my favorite Dawkins-isins, I
think there is a wanton eagerness to misunderstand, misconstrue, or fabricate.
Sometimes I yield to a more charitable view and assume that we failed to make
our position clear because of a telegraphic attempt to articulate a complicated set
of arguments and proposals for both the prior history of work on this topic as
well as potentially fruitful directions for the future. And sometimes I think that
the state of play in the study of language evolution is doomed to endless
obfuscation, obscurantisin, and opacity! This feeling was reinforced when our
follow-up attempt to clarify the original arguments (Fitch, Hauser, and
Chomsky 2005) in response to the critical paper by Pinker and Jackendoff
(2005) failed as well, at least by my own sampling of several commentaries, in
print (Bickerton 2007; Everett 2005; Gentner et al. 2006; Goldberg 2003;
Tomasello 2004; Treves 2005), online (Dessalles 2004) and in spoken conversation
during conferences and colloquia. I only had one recourse: find the
nearest pub and drink heavily. [Hauser, 2010:91]
Gogoangarria da artikulu horren titulua (halanola ere goragoko aipuaren bukaera):
On obfuscation, obscurantism, and opacity: evolving conceptions of the faculty of language [Hauser, 2010]
Hortxe daukagu, Hauser-en hitzetan, zér dakarten halako hipotesi nekez kontrastagarriek gain hizkuntzalaritza (zeinentzako, bestalde, dirén basikoki irrelevanteak): ofuskazioa, oskurantismoa eta opazitatea: hortxe mugitzen dira gure izarrak on hizkuntzalaritza.
Hizkuntzalaritzan ez dugu behar halako hipotesirik, baizik seriotasun eta erantzukizun zientifikoa
ki aztértu eta onártu ze, harago tikan berdintasun biologiko humanoa, existitu ahal dira (eta zinez existitzen dira) diferentzia teknologiko nabarmenak artén tresneria linguistiko zehatzak zein díren erabiltzen barrén mundua. Eta bereziki referitzen ari gara ki sintaxibidea, non bádira sintaxi buruazken zurrunak, zein dirén askoz gutxio funtzionalak zein euren kide burulehenak (nolabait eta orokorki esanda, ezin da progresatu berdin bidéz teknologia progresiboa nola bidéz teknologia regresiboa, hala kantitatean nola kalitatean).
Eta esan behar da ze azterbide sintaktiko horren erantzukizun handiena dagokie ki sintaxi buruazkenetako hizkuntzalariak,
zeinda beharko lukete hartu iniziatiba an ikerketa hori, bultzatuz an
norabide zientifiko eta sozial egokia, saiatuz ematen argia gain
iluntasuna, norabidea an noraeza.
Zoritxarrez, erosoagoa da igotzea gain olatu chomskyar biologiko oroberdintzailea. Jakina, sintaxi partikularrak basikoki biologikoak balira, orduan berdintasun biologiko humanoak soilik ekarri ahalko ditú planteamendu linguistikoki
oroberdintzaileak, zein egiazkoak dirén respektu garabide sintaktiko potentzialak, baina
ez respektu garapen-estadio sintaktiko realak orain eta munduan, zein diren kruzialki dependitzen on anitz
zirkunstantzia partikular.
Esan nahi baita ze, apárte Hauser-ek aipatutako obfuscation, obscurantism, and opacity noiz aztértzen esparru linguistikoki (ia) irrelevanteak, guk, euskal hizkuntzalaritzan gehitu behar genituzké:
- irresponsabilitate zientifiko eta soziala (ikus #102)
eta haren hurbileko kidea:
- isiltasun zaratatsua. (ikus #3059)
noiz aztertzen
esparru linguistikoki zentralak. [3073] [
>>>]
